حجت‌الاسلام والمسلمین

از طرف جناب آقای حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر سید علی میرلوحی فلاورجانی، مجموعه‌ای از کتاب‌های ارزنده ایشان به مجموعه کتاب‌های کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه اصفهان اهدا شده است که هم‌اکنون به‌صورت استفاده در محل، در دسترس کاربران قرار دارد.

زندگینامه

سیّدعلی میرلوحی فلاورجانی، فرزند سیّدسلیمان بن سیّدرضا بن سیّدعلی بن سیّدمحمّدرضا میرلوحی، از علما، محققان و استادان دانشگاه، در ۱۵ رمضان ۱۳۶۰ق (مطابق با ۱۰ مهر ۱۳۲۰ش) در فلاورجان متولد شد.

تحصیلات ابتدایی را در دبستان مینوی فلاورجان به پایان رساند. سپس به اصفهان آمد و مدتی در مدرسه ناصریه و مدرسه جدّه به تحصیلات حوزوی مشغول شد و از درس علمایی چون سیّداحمد مقدّس، محمّدعلی عالم حبیب‌آبادی، محمّدحسین فقیه، سیّدحسن امامی، عباسعلی ادیب، احمد فیاض، علی سدهی و هبت‌الله شریعت هرندی بهره گرفت. چندین سال نیز در قم نزد حضرات آیات ستوده و سبحانی و همچنین مصطفی اعتمادی به ادامه تحصیل پرداخت.

وی در کنار تحصیلات حوزوی، در مدارس جدید نیز به ادامه تحصیل پرداخت و دیپلم گرفت. سپس در دانشکده معقول و منقول دانشگاه تهران، در رشته زبان و ادبیات عرب به تحصیل پرداخت و در سال ۱۳۵۳ش به اخذ درجه دکترا نائل شد.

او از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷ در دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه مشهد به تدریس مشغول بود. پس از آن به دانشگاه اصفهان منتقل شد و در دانشکده زبان‌های خارجی، در گروه زبان و ادبیات عرب به تدریس پرداخت و در سال ۱۳۷۵ش به درجه استادی رسید.

وی از مؤسسان و رؤسای دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان است. همچنین چندین سال ریاست گروه زبان و ادبیات عرب و مدتی ریاست دانشکده زبان‌های خارجی دانشگاه اصفهان را بر عهده داشت و به‌دلیل فعالیت‌های علمی، در سال ۱۳۸۱ش به‌عنوان استاد نمونه کشور معرفی شد.

وی علاوه بر تدریس در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا، به‌عنوان استاد راهنما و مشاور دوره‌های کارشناسی ارشد و دکترا نیز فعالیت داشته است.

آثار و تألیفات

برخی از آثار و کتاب‌های ایشان که به چاپ رسیده است، عبارت‌اند از:

۱. «مختارات من روائع الأدب العربی (العصر الإسلامی)»

۲. تصحیح و تحقیق: «الذریعة إلی مکارم الشریعة» اثر راغب اصفهانی

۳. تصحیح و تحقیق: «الجمان فی تشبیهات القرآن» اثر ابن ناقیا

۴. ترجمه: «بدیع القرآن» اثر ابن ابی‌الاصبع

۵. «صدر شهادت»، ترجمه «ذکری استشهاد الامام الصدّر»

۶. «اعراب نهج‌البلاغه»